Het is inmiddels een heilige traditie: na het volksfeest trekken de schutters, samen met de onvermoeibare Spöllekes Dearns, eropuit om de afgeschoten vogel officieel af te leveren bij het regerende koningspaar. Dit jaar zijn René en Hester Vering aan de beurt.
Wat begon als een keurige ceremonie, veranderde al snel in een gezellige avond. De vogel stond keurig op tafel, maar de glazen waren minstens zo vaak in de lucht. Er werd volop geproost, herinneringen aan het afgelopen volksfeest werden steeds mooier verteld en naarmate de avond vorderde, leek zelfs de houten vogel af en toe mee te knikken.
Het werd laat… héél laat. De schutters hielden moedig stand, de Spöllekes Dearns bewezen opnieuw dat gezelligheid een topsport is en René en Hester ontdekten dat koning en koningin zijn óók inhoudt dat je de laatste gasten vriendelijk de deur uit moet zien te krijgen.
Toch hing er tussen alle gezelligheid ook een klein vleugje weemoed. Want voor je het weet is het alweer tijd om afscheid te nemen van het koningschap. Gelukkig blijft deze avond in ieder geval nog lang onderwerp van gesprek. Al zal niet iedereen zich alle details nog precies herinneren…
Op naar een waardig afscheid van koning René en koningin Hester. En één ding is zeker: de vogel heeft zijn bestemming bereikt. Of iedereen zelf ook nog helemaal recht naar huis is gevlogen, daar lopen de meningen over uiteen.